Hayat planladığı gibi akmamış, tam tersi onu akıl almaz bir olayın içine savurmuştu. Ancak artık durumu kabullenmeli ve her şeyi yoluna koymak için uğraşmalıydı.
İnsan her an hayvanlaşmaya yakın bir varlıktı. Kısa bir süre aç susuz kalması yeterliydi aslında. Bütün eğitim, görgü, kültür kısa bir açlığın ardından yok olabiliyor, en sahici doğası ortaya çıkabiliyordu insanın.
Zira matematiğin Tanrı'nın dili olduğunu düşünüyordu.
İnsan zorluklar karşısında kendisinden daha büyük bir şeye sığınma ihtiyacı hissediyordu