Gitme….
Çünkü kaybolmuş gibi hissediyorum sen gidince.Eksiliyorum, bilemiyorum ellerimi nereye koyacağımı.Bogazım düğümleniyor, yutkunamıyorum.çünkü bir ağrı saplanıyor ciğerlerime, nefes alamıyorum gitme.sen gidince savaşların ortasında kalıyorum, vuruluyorum, yaralanıyorum… Eğer becerebilseydim göğsümü avuçlarına bırakırdım.Bir an delirebilseydim gösterirdim sana sen gidince kanser olan yanlarımı dökülen saçlarımı. Üzerime evlerin,yolların denizlerin, göklerin yıkıldığını.kaybettiğimi umudumun bekaretini… diyebilseydim, “gitme” derdim ! Seninle uysallaşıyor içimde öfke.yani bir sabah uyanıyor ve kesmiyorsam bu dünyanın bileklerini senin gözlerinin rengini barındırıyor diye… Gitme. Seninle güzelleşiyorum ben. Kaybettiğim kimliğimi buluyorum kokunda… baharlar buluyorum ,sebepler buluyorum, yarınlar buluyorum, gitme.