Kapılarımı kapattığımı sanıyorsun değil mi , beni adın gibi tanıdığını sanıyorsun ... Ne acı birbirimizi tanıdığımızı sanarak kalıyoruz işte öyle bomboş bianda ..
Eksikmişsin gibi sürekli boş olmayan bir yeri kapatmaya çalışıyorsun . Kapanmayan şey inançmış, güvenmiş ondan kapanmaz ve eksik gibi yarım gibi ama değil .
Eksiklik bir alışma durumuymuş isteyerek bırakmadığın için kapanmayan bir tür boşlukmuş her hissettiğinde duygularını sızlatan ...