nihan
@nihanysl
Şu anda okuduğu kitap
çoğu kez insan yaşamı, yaşanmış coşkuların anısı ile de geçer. ama yaşamın bazı kesitlerinde bu coşku gece ve gündüz somut olarak kavrar benliğimizi. bir şarkıyla. bir resimle. uzayan bir bulvarla. sevilen, teni okşanan bir insanla. yaprakları hışırdayan bir ağaçla.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ben: benim. yirmi beş yaşındayım. kadınım. coşkuyla gelen deliliğin ikinci bölümünü yaşıyorum. arada durgunluğun acısını çektim.
bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması çocukluktan engelleniyor. saptırılıyor. çarpılıyor.
plaklarım, kitaplarım olur. istediğimi okurum, istediğim zaman yatarım, istediğim zaman evden çıkarım. yalnız geceler de biter. çocukluğun soğuk geceleri de.
o esir. her gün yaşlanmaya, her gün kafasından ve gövdesinden bir şeyler yitirmeye esir. her gün gelişen, her gün büyüyen, tüm çağlara varan bir bağımsızlığın, nesnelere dayanmayan bir özgürlüğün mutluluğuna hiç varmayacak.