Hikâyelerimizin ipleri yanar. İnsanlar yok olur. Yerlerini başkaları alır. Gelmesini beklediğimiz şeyler gelmez. Beklemediklerimizse gelir. Normal hayata ya da onun hakkında anlattığımız hikâyelere benzemez. Savaşta her şey paramparça olur. Tutarlılık beklemek, olgunun özünü ıskalamaktır.
Pietro bir keresinde ona, "İnsanlık tarihinin bir numaralı katili," demişti.
"Neymiş o?" diye sormuştu kız.
"Kötü şans tabii ki. Geldiğini göremezsin ama bazen kokusunu alabiliyor insan."
... çünkü ruhu çelişkiler yüzünden insan tahammülünün ötesinde yırtılmış ve paramparça olmuştu.