“Her şeyi en ince ayrıntısına kadar hatırlamaya devam edeceğim. Ne de olsa hayatımızı detaylara hâkim olmamıza borçluyuz. Hatırlamazsak hayatta kalamayız.”
GEÇMİŞLE DANS ~ DENİZ DERYA
İçerik;
Dram & Romantik
Bekar bir anne
Çocukluk aşkı
Yaş farkı
Deprem travması
Geçmiş - Bugün olan örgüsü
Yetişkin içerik
236 sayfa
Selam… Ayın ilk kitabıyla sizlerleyim. Sevgili yazarımız Deniz Derya in kaleminden yüreklere dokunan bir kitap olan #gecmisledans ı ilgiyle okudum. Gerek baskısı, gerek konusuyla şahane bir kitap
Defne geçmişin anılarında kalmış bir kadındır. Tonga partneri olan eşini depremde kaybettiğinde oğluna hamiledir. Travmasını bebeğiyle atlatmaya çalışır. Ailesi Antalya’dan İzmir’e, yanına taşınır. Bebeği Doruk’u birlikte büyütürler. Aradan altı yıl geçer. Ama aklı sürekli ölen eşindedir. Hayatına devam etmek onun için çok zordur. Müzik öğretmeni olduğu için bir restoranda şarkı söylemek için çalışmaya başlar. Eşinden önceki sevgilisi Alp, Defne’yi unutmadığını söyler ve tekrar barışmak için çabalar. Fakat Defne bir türlü Anil’a olan aşkını gözardı edemez, ona ihanet ediyormuş gibi hisseder. Adeta bir hayaletle evlidir. Derken, babasının kendinden küçük olan eski arkadaşı Erdem şehre taşınır. Avukat olan Erdem, Defne’nin çocukluk aşkıdır. Aralarında on yaştan fazlası vardır ama bu ikilinin arasındaki çekime engel olamaz. Ölen karısının ardından aşka kalbini kapatan, buz kalpli Erdem ile ölen eşine hala bağlı olan Defne arasındaki gerilim bir tırmanır, bir sakinler ama sonunda yine kalpleri eriten bir aşka dönüşür. En büyük sorun ise Defne’nin babasıdır.
Defne bu sefer geçmişin izlerini silip geleceğe adım atabilecek mi?
Erdem, Defne’yi kazanmak için neleri göze alacak?
Defne’nin babası bu ilişkiye nasıl bir tepki verecek?
Hepsi ve daha fazlası, geçmişin anılarında saplanıp kalan ama kendine bir can simidi arayan tüm yaralı kalplere gelsin. Eksikliklerini fark eden ve bunları doğru insanla tamamlamayı seçen tüm
Geçmişle DansDeniz Derya · Kaktüs Sanat Yayınları · 202548 okunma
“İnsan , yüzünde kocaman bir gülümsemeyle gelmiyordu hayata.
Gülümsemeyi ögrenmek zaman alıyordu. Tekrar öğrenmek ise, çok daha zorlu, daha uzun bir yoldu... Mutluluğun yollarını arasam da o yollarda kendimi kaybediyordum hâlâ. Düşüyor kalkıyordum ama hayattaydım nihayetinde, tüm zorluklara inat, yaşıyordum.”
“Işığı aryordu gözlerim. Tünelin ucunu, gecenin sonunu, sabahı...
Kalbim kararmıştı oysa tüm ışığım onda saklıydı bir zamanlar.
Kalbim aşkla, umutla, heyecanla doluydu eskiden. Askla ısınıyordu içim, umutla aydınlanıyordu, heyecanla uçusuyordu karnımda kelebekler. Şimdi kalbim birazcık sevgiye bile muhtaçtı işte.
Kabul etmesi zor da olsa, özlemim aşkaydı belki de. Sevilen kadın ışıldıyor, cıvıldıyor, gençlesiyor ve güzelleşiyordu.”