Heyhat, zavallı ülke! Kendini bilmeye korkuyor âdeta.
Artık anavatanımız diyemeyiz, sadece mezarımız.
Aptallardan başkası gülümsemiyor.
Ahlar, iniltiler, çığlıklar her yanı sardı
Ama kimsenin aldırdığı yok.
Kimse cenaze çanı kimin için çaldı diye sormuyor
İyi adamların ömrü şapkalarındaki çiçeklerden
Önce solup gidiyor.