Bizim coğrafyamızda zamanın zayi edilmesi,az yazılmasını,yazılanların okunmamasını ve cehalete razı olunmadı neticesini getirdi.Neredeyse cahillikten dolayı üzülen insanlar yok gibi ! Bedenler rahata doğru meylediyor.Ticaret piyasasındaki durum kitap dünyasından farklı sayılmaz.Az malla kanaat edip yetinme,kolaya kaçma,çabalamayı ve düşünmeyi gerektirmeyen işleri tercih edip bunları da uykuyla geçirmeyi yeğlemek insanlardaki genel durum olmuş.Böyle olunca da düşünceler hastalaşmış,zamanı nasıl değerlendireceğini bilen gayretli ecnebilere yol açılmıştır.
Allah Teâla rahmet etsin,Hafız Hatîb Bağdâdi de şöyle der:”İlim ölçülmesi mümkün olmayan derya,tamamını elde etmenin imkan dahilinde olmadığı maden gibidir.Sen en mühim olanla ilgilen.Çünkü en mühim olan ile ilgilenmeyen en mühime de zarar vermiş olur.
Oğlu muhaddis Bahauddin Kasım şöyle demiştir.Allah rahmet etsin,babam cemaate ve Kuran okumaya devam etsin eden bir insandı.Her cuma bir hatim bitirirdi.Ramazanda ise her gün bir hatim bitirirdi.(Şam Camii’nin) doğu minaresinde itikafa girerdi.Çok nafile ibadet eden ,zikir ehli bir insandı.(Şaban ayının) ortasındaki geceyi ve bayram gecelerini ihya eder,ibadet ve zikir ile geçirirdi.Giden her vakit hususunda kendi nefsini muhasebeye çekerdi.Kırı yıl,yani hocaları kendisine rivayet ve hadis nakli için icazet verdiği andan itibaren sadece hadisleri bir araya getirmekle ya da rivayet etmekle meşgul oldu.Gezerken ve yalnızken bile bu hal üzere idi.
(Bahiste geçen kişi;İbn Asâkir)