Vahiy insanın istifini bozar... Rahat rahat uyurken der ki: "Hadi kalk uykunu böl ve namaz kıl." Parayı biriktirmişiz güzel güzel yığmışız, der ki : "İnfak et, Allah yolunda paylaş, en az kırkta birini ver." Sonra harp çıkar ve der ki : "Ben senin canını ve malını alıyorum, kalk fedakarlığını yap."
Pozitivizm gözünün göremediğini, laboratuara sokamadığını inkar ede ede sadece kutsalı değil insanlığı ve ahlakı da harabeye çevirmiştir. Ve insanı adeta duygusuz, mekanik bir robota dönüştürmüştür.
İnsanın bu dünyadaki hali, havaya atılmış bir taştan farklı değil. Havaya atılan taş eninde sonunda yere düşmeye nasıl mahkum ve mecbursa, her doğan Allaha gitmeye, yol almaya mecburdur.