Dün o kadar hüzünlü olduğum için bana kızmayın; çok iyiydim, çok rahattım, ama en iyi anlarımda bile, ben hep hüzünlenirim. Ağlamış olmamın da hiç önemi yok; ben bile bilmiyorum neden ağladığımı.
Bir insanı sevmenin, ona hayatı boyunca eşlik etmenin, onun aldığı nefesin kıymeti, onu izlemenin güzelliğinin ne kadar kıymetli olduğunu hissettirdi. Hikayenin ilerleyen bölümlerinde Aram’ın yaşadığı olayların derin acısı karşısında boğazım düğümlensede okumayı bırakamadım. Sarsıcı, hüzünlü, mutlu eden, ilham veren bir çok duyguyu yaşadığım ama oldukça akıcı bir roman olmuş. Emeğine-kalemine sağlık.
Ölüm OrkestrasıMihran Şigaher · Papirüs yayınevi · 202314 okunma