Aynı topraklar da yetiştik farklı zamanlarda,
Bizi toprağa eken aynı eldi.
Suyumuzu, güneşimiz veren aynı Yaradan.
Sen sarı oldun, ben kara ne büyük yara.
Hasadımızın zamanı epeyce geçti,
Bunu bilmek bile haddimiz değildi.
Senden önce kök saldım bu topraklara
Kökün köküme karıştı zamanla
Her şeyi paylaştık karınca kararınca.
Aynı gökyüzüne baktık yıllarca
Toprağın altında köklerimiz tutkundu,sıkısıkıya
Başlarımız hep farklı yönlere baktı ne garip
Esen rüzgarla savrulmadın,tuttum.
Dolu vurmadı, korudum.
Güneş kavurmadı,set oldum.
Kol kanat gerdim de görmedin.
Sende bana çok şey oldun bilmedin.
Sen köklerini çektin benden,ben kurudum
Hasadım gelmeden zay oldum
Sanırsın ki sen kurtuldun.