Kitap akıcılığının yanında beni çok etkiledi, kapağını kapattım ve bir sürü ne yapacağımı bilemedim. “Hayat kurgudan daha acımasız.” ifadelerini kullanarak 2011 yılında gerçekleşen bir olay (dört kardeşin annelerinin ölümü üzerine intihar etmesi) ile Maraş Katliamı’nı bir araya getirmiş. Bunu yaparken her bir karekter için yaptığı derin psikolojik temellendirmelerine bayıldım. Özellikle Suna Hanım’ın çocuklarını yetiştirmesiyle ilgili kısımlarda uzunca durup düşündüm. Adem ve Havva’nın hikayesini yeniden şekillendirerek anlattığı kısımda beni düşünmeye itti. Bu olayların gerçekten yaşanmış olması içimde çok derin bir üzüntüye neden oldu, insanların bazen unuttuğumuz içindeki o kötücül öldürme isteğini çok güzel ifade etmiş sayın yazarımız