Puan vermedi·206 syf.·
16 saatte okudu
·2020 52. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Canın yanıyor değil mi?
Çünkü insan en son kendine kızar. Çünkü çoğu kez duygularını ve arzularını
kendinden bile kamufle eder. Düşman uçakları görmesin diye otların ve ağaçların rengine boyanan silahlar
gibi örter üstünü başka renklerle.
En vahşi arzularına,
en masum giysileri giydirir.
Yaşamak,
beraberinde anlamayı da getirirse gerçekten yaşanmış olur. Depremi önceden fark edip uluyan köpeklerden ve çırpınarak öten kuşlardan bir şeyler ayırmalı bizi.
Madem önceden hissedemiyoruz, bari sonradan bir şeyler hissetseydik.
Madem kulaklarımız yenildi, kalbimizle dinleseydik.
Sevgili Dost,
Merhameti gördün mü?
Eşkalini tarif etmem gerektiğini biliyorum ama bu hiç de kolay değil. Kanadı
var; desem hemen yolarlar. Gözleri var; desem mil çekerler sürme diye. Ayakları var, desem mıhlarlar sandalyeye.
Sevgili Dost,
Sen de seçtin bilirim; özenle seçtin. Giysilerinde
renkleri, modeli, dikişi, kumaşı. Ayakkabılarında sağ-
lamlığı, biçimi, yumuşaklığı. Seyahatlerinde hızlı ve
güvenli firmayı. Okulunu, eşini, arkadaşını... Sen de
seçtin. Ölçülerin vardı, bilgilerin vardı, kaygıların vardı
seçerken. Elmanın sert ve sulu olduğunu dokunarak,
peynirin yağlı olduğunu tadarak, balığın taze olduğu-
nu koklayarak anladın.
Peki şimdi! Ne yapacaksın? Nasıl ayırt edeceksin sağlamı çürükten, güzeli çirkinden,
doğruyu yanlıştan, dostu hainden? Ne birlikte yemek
yedin, ne alışveriş ettin, ne borç para aldılar senden, ne
beraber yolculuk ettin. Nasıl tanıyacaksın?