Uyumaya çalışıyorsun ama kafan düşüncelerle dolu, sana ya da belki yabani geceye ait düşünceler bunlar, emin olamıyorsun.
Sayfa 188
“Kalplerimiz istememeleri gereken bir sürü şeyi ister. İsteklerine boyun eğildiği takdirde onları mahvedecek şeyleri. ”
Sayfa 141
güzel denk geldi :p
Işıksız gölge olmaz,
Günün ardından gece gelir,
Siyah ile beyazın arasında,
Her zaman gri gizlidir.
stres seviyesi: anthony bridgerton
Bugün bunu çok keskin bir şekilde hissettim. (Aslında saate göre dün amaaa neyseee) Bütün gün midemde acayip bir korku vardı, sevdiğim biriyle zor bir konuşma yapmak zorunda kalacağımı zannediyordum.
Sadece bana sorduğu bir soru bütün gecemi ve günümü mahvetti. Dale Carnegie'nin yeşilimsi renkli kitabına başvuracak kadar zor durumdaydım. (İsmini unuttum b12 seviyem yerlerde!)Ama hiçbir şey düşündüğüm kadar kötü olmadı. Hatta o konudan hiç bahsetmedik bile.
Kötü düşünmeyi refleks haline getirmeyi nasıl becerdim bilmiyorum ama acilen kurtulmam gerek. Bu yüzden uyuyamıyorum, uyuyamayınca dikkatim dağınık dolaşıp yanlışlıkla kendimi bir yerlere çarpıyorum. Gözlerim falan şişiyor. Keşke günlük yazma alışkanlığım olsa ama o da kapana kısılmış gibi hissettiriyor bana. Hem kendimi nasıl açacağım zerre fikrim yok. Neyse umarım bu yazı bir milat olur.
