Nefret kabul edildiğinde, sevgin üstün gelmiştir. Sevgi ve nefret birlikte, bütünlük içinde kabul edildiğinde bir aşkınlık, büyük bir içgörü, bir derinliğe sahip olursun; hem sevgiyi hem de nefreti barındıran bir sevgi vardır. Ancak nefreti de barındırabilen bu sevgi gerçek sevgidir.