Bu dünyada istediğimiz bir parça mutluluktu oysa, çok şey değildi, karşılığı bu kadar ağır olmamalıydı. Hayatımızın müziğini susturmuşlardı, hayatımızın şiirini karalamışlardı.
Çinçin'de bir kahvenin önünden geçerken "Şurada bir çay içelim bari," dedim.
"Bende bozukluk vardır herhalde," dedi Karabüklü. "O kadar da ölmedik."
Bütün ceplerini yokladı, tek bozukluk çıkmadı. "Ölmüşüm lan," dedi.