Nurana
@nomannon
Çünkü yaşam konuşulmaz, yaşanır, sözcükler yaşamın içinde paylaşılır.
İnsanın ancak, ana-babasını kendi dünyaları olan ayrı varlıklar olarak görmeyi başarabildiğinde gerçek anlamda yetişkin sayılabileceğini düşünüyorum.
Zaten çoğu insan, ruhlarının olduğu gibi bedenlerinin de bir bölümüyle ilişki kuruyor, böylece kendilerini kendilerine saklı tutabiliyorlar.
Otto Rank sevgiyi "Bir başka insanın istencini kendi istenci kadar sevebilmek" olarak tanımlar.