Sonunda bu adı söylemiştim. "Rebecca"yı yüksek sesle telaffuz etmiştim. Çok büyük bir rahatlamaydı benim için. Sanki bir ilaç almış ve bu dayanılmaz ağrıyı sonunda dindirmeyi başarmış gibiydim. "Rebecca". Yüksek sesle söylemiştim işte.
Geçmiş bize hâlâ çok yakın. Unutmaya, geride bırakmaya çalıştığımız şeyler bizi yine sarsabilir ve o korku, o için için kaynayan huzursuzluk, Tanrı'ya şükür artık sona eren o yersiz panikleri dindirmek için verilen uzun mücadele anlayamadığımız bir şekilde ve eskiden olduğu gibi yine hayatımızın bir parçası haline gelebilir.