ekin hevi
@notdefterim
aynı anda hem ölecektim hem yaşamaya başlayacaktım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
şimdi bedenimin eti ortadan kayboluyordu, çekirdeğim yeni bir yaşamı düşünmeye başlıyordu..
“bir zamanlar bedenimin parçacıkları, toprak, su ve güneş ışığıydı”
“annem topraktan besinleri çekti, dallarının uçlarına kadar taşıdı. sonra tomurcuklar çıkardı, çiçek açtı yavaş yavaş ben şekillendim. bedenimin parçacıklarını annemin bedeninden azar azar emdim; çekirdeğimi, etimi ve kabuğumu oluşturmak için onları güneş ışığı ile karıştırdım; olgun, sulu bir şeftali oldum.
şimdi mehmet ve ali beni yiyecekler, kısa bir süre sonra bedenimin parçacıkları onların etlerinin, saçlarının ve kemiklerinin parçası olacak. elbette bir gün onlar da ölecek. o zaman parçacıklarıma ne olacak?
Sayfa 24
“alçak herif, her şeyi toplayıp götürüyor, toprak sahibine veriyor. umarım zehir olur hepsi. her şey bizim suçumuz, çünkü elimiz kolumuz bağlı oturup toprak sahibinin köyü soymasına izin verdik”
“biliyor musun ali, şayet meyve bahçesini köye geri vermezse bütün ağaçları yakacağım”
“yakmazsak ödleğiz demektir”
“yakmazsak babalarımızın çocukları değiliz demektir”
şayet bir gün, biri güneşin kafasını kızdırırsa ne yaparız biz?