Kalakalır ikisi arasında; ne kımıldar, ne durur;
Ne tanrı saymaya kalkar kendini, ne de hayvan;
Bilemez aklını mı yeğlesin yoksa vücudunu mu;
Ancak ölmek gelir elinden, aklı yanılmaya erer;
Acaba çok mu düşünür, yoksa gereğinden de mi az,
Bilgisi de, bilgisizliği de birbirine benzer;
Düşüncesi tutkusu bir kargaşa içinde,
Zararı da kendine, yararı da kendine;
Yarı yükselsin diye doğmuş, yarı da batsın diye;
Hem efendi her şeye, hem de köle herkese;
Gerçeğin tek yargıcı, her konunun sınırsız yanılanı,
Dünyanın bilmecesi, eğlencesi, yüz akı!