nova
@novanorda
inferno
9 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
ENTERESAN. sadece 3 bolum falan okuyup yarım bıraktım bu kitabı. CUNKU ana karakterimiz bir gece c*nayete tanıklık ediyor ifadesi alınıyor eve gidiyor.. derken, o aksam aynı gün tanıştığı yabancı bir adamı evine alıyor off hahahxjshdksj. evine alma sebebi de şu: kadının sarhoş arkadaşı yuruyemiyor ve karşı komşusu olan adam da "ben onu içeriye kadar taşıyayım" diyerek kadını kucağına alarak (yabancının biri arkadasini kucakliyor!!!) yatağına kadar bırakıyor. bizim ana karakter de "tabi buyur" diyor??? KANKA saatler önce bu adamla iş yerinde tanıştın -henuz adını bile bilmiyor- sonra patronun öldü?? belki de bu adam katil? Yaaa sacmaliga bak offf. ve kadın karakter bu yabancı için ne diyor biliyor musunuz? paragrafı direkt yazıyorum: "Aynı anda derin bir nefes aldığımızda kokusu ciğerlerime doldu. Afallayarak yanağımın içini dişledim. ERKEKSİ, kendine has kokusu her kadının ARZUSUNU uyandırabilecek bir yapıya sahipti." enteresan.. bu satırlardan sonra kitabı yarım bıraktım tabiki. neyse ki para vererek almamistim pdf iyiki var<3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kitabın yazım dili çok devrik. hatta karakterler bile devrik cümle ile konusuyor, bu beni baya rahatsız etti. ilk 200 sayfa sıkıcı ama sonra kitap aciliyor neyse ki. bu iki nokta disinda kitabı sevdim, karakterlerin bir derinligi var, kitabın melankolik havası da guzel
sadece 2 bölüm dayanabildim. kitap çeviri gibi. basit bir amerikan filminin dublajını izliyormuş gibi olacaksınız. ortalama bir wattpad kitabından bile daha basarisiz bir yazım diline sahip diye dusunuyorum maalesef
"En masum yürüyüş bile, binlerce zavallı böceğin ölümüne neden olur."
Werther'in hassas ruh hali ile sık sık empati yaptığım bir kitap oldu. Fakat burada Charlotte'a olan 'aşkından' bahsetmiyorum çünkü bana göre bu aşk değildi, bir çeşit takıntıydı. Werther, insanların sahtekarlığını eleştiren, doğaya ve çocuklara saf bir sevgi benzeyen kendi halinde biri. Çoğu insandan farklı olarak duygularını yoğun bir şekilde yaşıyor, kırılgan yapısı yüzünden hislerini kontrol edemiyor. Çok üzülüyor, her şeyi içselleştiriyor. Bazıları Werther de borderline gibi psikolojik sorunlar olduğu iddia ediyor, olabilir, ruh halinin normal olduğunu düşünmüyorum çünkü. Kitabın toplumsal eleştirisini ve yazım dilini de beğendim, bazıları bu yayının çevirisini pek beğenmemiş ama ben bir sorun yaşamadım. Altını çizdiğim bir sürü satır oldu. Güzeldi.
── .✦ | 3/10
Serinin son kitabı beni hayal kırıklığına uğrattı açıkçası. Boş yere uzatıldığını düşünüyorum sadece 2 kitaplık bile olabilirmiş çünkü bu kitapta olay yoktu, inanılmaz sıkıcıydı. Çoğu sayfayı üstten geçerek okudum. Hep olaylar tekrar etti, okutmadı kendisini. Ben İnferno'nun tasarımı ve amacından dolayı kitaba güveniyordum fakat kurgusu zayıfmış bunu fark ettim. Ve maalesef İnferno'nun harcandığını düşünüyorum, böyle bir konu varken neden kart implant konuları uzadıkça uzadı anlamadım. Özellikle de implant olayını başarılı bulamadım. Ayrıca mantık hataları da vardı genel olarak.
Bu son kitap ile seriye veda ettik, içimde bir boşluk oluştu. Kitaba bağlanmıştım. Özellikle de Demir'e.
Seriyi genel olarak değerlendirecek olursam, potansiyelinin olduğunu ama harcandığını düşünüyorum maalesef:(( . Yine de ilk iki kitaptan dolayı sevdim. Ve kitabının sonunun evli mutlu çocuklu olmasını da beklemiyordum, ilk kitabı okurken birisi bana "finalde evli mutlu çocuklular" deseydi pek okuma hevesim kalmazdı çünkü çok klasik bir son diye düşünüyorum -hala öyle dusunuyorum- . Ama Demir'in geçmişinden dolayı aile kurmasını da istedim.
