── .✦ | 3/10
Serinin son kitabı beni hayal kırıklığına uğrattı açıkçası. Boş yere uzatıldığını düşünüyorum sadece 2 kitaplık bile olabilirmiş çünkü bu kitapta olay yoktu, inanılmaz sıkıcıydı. Çoğu sayfayı üstten geçerek okudum. Hep olaylar tekrar etti, okutmadı kendisini. Ben İnferno'nun tasarımı ve amacından dolayı kitaba güveniyordum fakat kurgusu zayıfmış bunu fark ettim. Ve maalesef İnferno'nun harcandığını düşünüyorum, böyle bir konu varken neden kart implant konuları uzadıkça uzadı anlamadım. Özellikle de implant olayını başarılı bulamadım. Ayrıca mantık hataları da vardı genel olarak.
Bu son kitap ile seriye veda ettik, içimde bir boşluk oluştu. Kitaba bağlanmıştım. Özellikle de Demir'e.
Seriyi genel olarak değerlendirecek olursam, potansiyelinin olduğunu ama harcandığını düşünüyorum maalesef:(( . Yine de ilk iki kitaptan dolayı sevdim. Ve kitabının sonunun evli mutlu çocuklu olmasını da beklemiyordum, ilk kitabı okurken birisi bana "finalde evli mutlu çocuklular" deseydi pek okuma hevesim kalmazdı çünkü çok klasik bir son diye düşünüyorum -hala öyle dusunuyorum- . Ama Demir'in geçmişinden dolayı aile kurmasını da istedim.
spoiler olabilir
Serinin ikinci kitabını bitirmiş bulunmaktayım. İlk kitaba göre daha az tatmin oldum açıkçası çünkü gereksiz uzuyor diye dusunuyorum. Genel olarak sıkıldığım noktalar oldu cunku olaylar tekrar etti, o kadar da heyecanlı olaylar olmadı. Alin'den cok sıkıldım, bıktım. Bu kitapta Alin'in yaptıklarını öğrendik fakat iyi kurgulandigini dusunmuyorum kart-program konularinin. Alin'in tasarladigi program yani nasıl desem, o kadar da "oha!" dedirten bir program değil, bunları yapma motivasyonu da sağlam değil. Yani kitabın konusu olan, her şeyi başlatan bu olayların iyi kurgulandigini dusunmuyorum...
Gelelim Demir konusuna. Bu kitapta Demir'in geçmişte yaşadıklarını öğrendik, Demir'e çok üzüldüm acikcasi. Psikolog sahneleri, Helen ile aralarındaki ilişki ve bu sayede Demir'in karakter gelisimini gormemiz guzel oldu.
Helen ve Demir'in ilişkisine gelecek olursak, ben ikisinin de birden cocuk hayallerine kapilmasini anlamadim. Özellikle Helen'in birden anne olma hevesi bana geçmedi.
Bana gerçekdışı gelen bazı olaylardan biri de Demir'in üzerinde bir çip taşıması ve o çipin patlayici ozelliginin olmasi? Bu sayede fabrikayi patlatmisti. Yok artik... Yazar kitabin basinda ütopik gercek disi seylerin olabilecegini soylemisti ama ne bileyim yani..
Açıkçası sıkıldım ve Demir sayesinde okudum kitabı. Yine de fena degildi.