Oysa ki, bütün bunları seven bir insan yaptı mı hoşgörülür,hatta gelenekler, onu ayıplamak şöyle dursun, dünyanın en güzel şeyini yaptığına inandırır. İşin garibi, yemin edip,yeminini bozduğu zaman bile tanrılar onu affeder; atasözünün de dediği gibi,"sevgi yemini yemin sayılmaz ."
İşin doğrusu şu ki, sevgiden gelen erdeme en çok değer veren tanrıların asıl hoşlandıkları ,hayran oldukları şey,sevenin sevgilisine gösterdiği sevgiden çok,sevileni sevene bağlayan sevgidir .
Özgür bireye yakışmayan bu davranışı beğenmediğim için yapmadığım , kendimi bildiğim gibi savunduğum için hiç pişmanlık duymuyorum. Küçülerek yaşamaktansa kendimi savunduğum gibi davranarak ölmek,benim için daha mutluluk vericidir.