İstanbul Sözleşmesi ve riyakârlık
Şimdi harıl harıl her yerde İstanbul Sözleşmesi konuşuluyor ve haklı olarak tepki gösteriliyor. Sosyal medya kullanıcısı değilim bir iki fikrimi burada paylaşmak istedim bu yüzden. Niye kaldırıldı diye sorgulayıp karşı çıkmak şu an için yapılacak tek şey. Uzun vadede yapılacak olan ise erkek hegemonyasından sıyrılıp kurtulmaktır. Feminist görüşlerim olmadı hiç ama tarih boyunca kadının ezilmesi, insan yerine konulmaması ve son olarak da katledilmesi.. Sizce de sistematik bir biçimde dönmüyor mu bu çark? Erkekler, hayatındaki kadını, evdeki annesini kız kardeşini azarlamaya başladığında, onların fikirlerini yok sayıp dahası psikolojik şiddet uyguladığında, harekete geçiyor çarkın dişleri. Kadınlar boyun eğip sustuğu zaman da ivme kazanıyor. Sonu ise cinayetlere varıyor. Diyeceğim o ki, karşılıklı iki çift sohbet edemediğiniz, sizi dinlemeyip üstüne üstlük bir de düşüncelerinizi küçümseyen saygı duymayan, hakarete başvuran erkekleri hayatınıza aldıysanız, bulduğunuz yere geri bırakın. Size ve düşüncelerinize saygı duymayan kişi, size zarar vermekten imtina etmeyecektir. Bu zarar sadece fiziksel şiddete indirgenmesin, zihnin aldığı darbelerin daha kalıcı olduğuna inanıyorum.
Şu sözü geçen davranışları en az bir kere bile olsa sergilemiş olan veyahut hali hazırda yapan erkekler, İstanbul sözleşmesi rererö demesin çok itici ve yapay oluyor. Çünkü bu sözleşme sizin hastalıklı tavırlarınıza çare olamaz.
Reklam
Kulaklığı takıp sonsuza dek dinlenecek tek şey, bu. Ama tek.
Nuages - Dreams
youtu.be/9RMHHwJ9Eqk
Mümkün olan her rüyayı görebildiğini düşün
Rüyalar aleminde doğal olarak bir maceraya başlıyorsun
Ve tüm dileklerini gerçekleştirebiliyorsun
Görebileceğin her hazzı tadıyorsun
Birkaç gece sonra bunun mükemmel bir şey olduğunu söylüyorsun
Ama şimdi bir sürpriz yapalım ve kontrolün dışında bir rüyaya gir
"Evet bana ne olacak bilmiyorum ama bir şey olacak."
Sonrasında gitgide daha fazla maceracı olacaksın
Ve daha az kumar oynayacaksın
Sonunda hayal ettiğin şey şu an neredeysen orası olacak.
Bu rüyadan uyandırılırsan anlayacaksın ki;
Siyah beyazı ima eder
Öz başkasını,
Yaşam ise ölümü.
Kendini hisset
Dünyada bir yabancı olarak değil
Göz altındaki biri gibi değil
Talihiyle buraya varmış biri gibi değil
Fakat kendi var oluşunu mutlak bir temel olarak hisset.
Aslında sen kimsin,
Yüreğinin derinliklerinde
Çok uzakta olan şey
Varlığın kumaşı ve yapısıdır.
Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye...
Hasret Gültekin
bütün ömrümce aradığımı bulduğumda
oturup ağlayacağım
bir deniz kıyısında.
Ataol Behramoğlu
Ne bileyim Füsun.
Şimdi aramıza duvar örsen,
Yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım.
Didem Madak
Reklam