Hastaneye gitmeyeceğiz, diyorum bir akşam, burada, senin yanındayken içim daha rahat.
Sen burada, benim yanımdayken içim daha rahat, demek istiyordum. Yatağının yanına onu rahatsız etmeyecek bir mesafeye bir sandalye koymuştum, okuyormuş gibi yapıp onu izliyordum ve muhtemelen tüm yokluklarımın telafisi olarak odada onunla öylece duruyordum. Şimdi, kulağa her ne kadar tuhaf gelse de, onun yanında kalırken, özellikle ağrıları biraz hafiflediğinde, birlikte olmanın ne kadar güzel olduğunu düşündüğümü söyleyebilirim. Bu durumda bile.