Kitabı kızımın; "Baba, mutlaka okumalısın. Çok seveceksin." ısrarıyla aldım ve okudum.
Anne ile beraber güldüm, eğlendim ve ağladım. Sanki içimde küçük bir kız çocuğu yaşıyormuş gibi hissettim. Şeker Portakalı'ndaki ZEZE benim favori karakterimdi her zaman. Zeze'yi hala çok seviyorum ama artık yeni karakterim ANNE SHİRLEY.
Bana göre kitabın tek olumsuz tarafı son bölümlerdeki hızlı olay akışı. 30. bölümden itibaren göze çarpıyor.
Teşekkürler kızım, beni yeni kahramanım ile tanıştırdığın için.
Hedeflere sahip olmak çok hoş. Hedeflerin asla bir sonu yok gibi görünüyor, en iyi yani da bu. Bir hedefe ulaşır ulaşmaz, başka bir hedefi parıldayarak görüyorsun. Bu da hayatı çok ilginç kılıyor..