Merve
@ntncvrm
“Gelsene dedi bana
Kalsana dedi bana
Gülsene dedi bana
Ölsene dedi bana
Geldim
Kaldım
Güldüm
Öldüm…”
Dersim Özel " Yaşattığın her zorluk bu an içinse yaşam, seni affediyorum..."
Merhabalar..
Dersim Özel'in yazmış olduğu @kdysosyal den çıkan #birkalanolmalı kitabı son zamanlarda okuduğum en ilginç, en sarsıcı ve en şaşırtıcı kitaptı...
Böylesine güçlü bir kurgu, anlatım tarzı, betimlemeler beklemiyordum ne yalan söyleyeyim. Kitabı elime almamla konu beni içine çekti ve mest oldum
Hasan küçükken ailesini kaybetmiş, yetimhanede büyümüş, içine kapanık bir insandır. Kendi imkan ve çabasıyla kendi muhasebe şirketini kurmuştur.. Ve aşırı takıntılı bir insan, (bir yere giderken adımlarını saymak vs.. gibi...)
Bir gün iş çıkışı eve gelirken komşusunun kapısını açık görür....
Böyle bir durumda siz olsaydınız ne yapardınız?
Sizi bilmem ama Hasan içeri giriyor ve salonda kendini asmış bir genç kız buluyor. Sonraki bir kaç saat malum , polisler eve geliyor soruşturma vs..
Ama bu olay Hasan'ın aklından çıkmıyor ve olayı çözmeye çalışmak, kızın neden intihar ettiğini bulmak ve kızın sadece bir tane gülen fotoğrafını bulmak istiyor..
Hasan bu yolculuğunda kızın intihar nedenini öğrendi mi?
Ve o çok görmek istediği kızın gülen bir fotoğrafını buldu mu?
Bu ve çok daha fazlası kitapta saklı
Hele o son yok mu diyorum başka bir şey demiyorum
Kitap bitince ufak bir “yokkkk artık” dedim ağzım açık kaldı
Mükemmel, kusursuz bir olay örgüsü, kurguydu sizin anlayacağınız.
Kitabın başından sonuna kadar Hasan'ın içsel yolculuğuna eşlik ediyoruz. Psikoloji tarafı ağır basan, bunun yanı sıra gizemin hakim olduğu bir tür.. Ayrıca gerilim ve travma unsurları da hakim kitapta. Bu türü sevenlerin muhakkak okumasını tavsiye ediyorum inanın asla pişman olmayacaksınız.
Ve şunu söylemek istiyorum @dersimozel kesinlikle sizden daha çok kitap okumak isterim. Çok keyif alarak okuduğum bir kitap oldu.
İnsanları tanıdıkça onların kalbini tanıyordum, aslında tanıdığım insanları hiç tanıyamadığımı da fark ediyordum.
Sert yüzünün içindeki o bakışı ezberlemeye başlamıştım.. Dünyaları serseler önüme, milyonlarca göz içinden yine de onun gözlerini seçer bulurdum. Bundan emindim...
Güven, birinin boynuna urgan ipi asıp onu darağacına çıkartmak kadar cesaret gerektiren bir ünvandı. Aynı zamanda soğukkanlılık... Birine güvenmek sandığımız kadar kolay olsaydı şayet, bu dünya hayal kırıklıklarıyla dolu bir düzeni kurmazdı.. Ellerimize bırakılan o sadakat şerbetini hep en sevdiklerimiz içirmezdi bize. Güven, çok kolay kurulan bir şey olsaydı şayet, insanın tek bir hareketi bile şüphelerle dolu bir okyanusu bize bırakmazdı..
Bu yüzden bu hayatta kendimden başka kimseye güvenmiyordum...