" İç sıkıntımın yarattığı, hiçbir şeyi gerçekten sevemeyecekmişim hissini birine açıklamam çok zordu. Kümelenmiş sonbahar yapraklarının ani bir rüzgarda dört bir yana dağıldığı gibi içimdeki sevginin dağıldığını hissediyordum. Asıl sorunsa zamanını hatırlamıyor oluşumdu. "
" Hepimiz, bir zamanlar yarıda bıraktığımız kendimizin özlemini duyarız." demiş şair ama benim özlem duyacağım bir kendim yoktu kafamda. Asıl sorun buydu. Gerçekten " Bu benim" diyeceğim bir zaman var mıydı?
" Kimseden beklentisi olmayan ve onların beklentilerini karşılarsam beni rahat bırakacaklarını öğrendiğim bu hayat gailesinde hiç istemediğim bir noktadaydım."
" Yaşadığı zamanlarda, aramızdan bir gün ayrılacağı düşüncesi öyle korkunç gelirdi ki, o acıya katlanamayacağımdan emindim. Fakat ne oldu? Düşündüğümden daha az kederle atlattım. Ah Celeste, zaten katlanamayacağımızı düşündüğümüz her acıyla ölsek ne olurdu, düşünsenize! "