Nudaa

Nudaa
@nudaaa
Daha bu sabah kalbini onarmıştı dünya, şimdi gecenin koynunda, yakamozlara karışan gözyaşların hangi kırgınlığın iziydi?
Belki de geceleri gözlerimi açık bırakan o ağırlık, beni bu hayata bağlayan son duygunun yankısıdır.
Her defasında, bir cümlenin ucuna bırakıyorsun beni; ve ben, dönüp dolaşıp yine senin sesinde buluyorum kendimi.
Kendimden beklentimle gerçekliğim arasına uzun bir sessizlik girmiş gibi
Hayat, her kırılan şeyi senin onarmak zorunda olmadığını anladığında farklı geliyor