Nur
@nur1_
9 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tanrım! Bir anlık mutluluk! Koskoca bir ömürde az şey mi?..
Reklam
Ama beni kahredişini unutmamak Nastyenka! Senin o berrak, lekesiz mutluluğuna kara bir bulut gölgesi düşürmek; duyduğum acıdan yakınarak yüreğine dert olmak, onu gizli pişmanlıklarla sızlatmak, en mutlu anlarda bile bir parça üzüntüyle çarpmasına neden olmak; onunla kol kola rahibin huzuruna yürürken o kapkara buklelerine tutturduğun narin çiçeklerin bir tanesini bile kırma ihtimali... Ah, asla, asla! Senin göğün hep berrak olsun, tatlı gülüşündeki ışıltı ve dinginlik hiç eksilmesin; bir başka yalnız, minnettar yüreğe bahşettiğin o bir anlık mutluluk ve neşe için talihin hep açık olsun!
“Ah, beni affedin, affedin beni!” diye yazıyordu Nastyenka. “Diz çökmüş size yalvarıyorum, affedin beni! Hem sizi hem kendimi kandırdım. Her şey bir rüyaydı, bir hayal... Bugün sizi düşünüp nasıl azap duydum; affedin beni, affedin!...
Gecelerim o sabahla sona erdi. Kötü bir gündü. Yağmur yağıyor, kasvetle pencereme vuruyordu; odam karanlık, dışarısı kül rengiydi. Başım hem ağrıyor hem de dönüyordu; gövdemi ateş basmıştı.
Tanrım, o ne çığlıktı! Nastyenka nasıl da titredi! Ellerimden nasıl da kurtulup ona koştu!.. Orada ölü gibi kalakalmış, ikisini izliyordum. Ama Nastyenka, adama elini pek gönülsüzce uzattı, sarılışına da pek tutuk karşılık verdi, sonra birden yine bana döndü, ok gibi, şimşek gibi yanımda bitiverdi ve daha ben ne olduğunu anlayamadan boynuma sarılıp içten, coşkulu bir şekilde beni öptü. Sonra tek sözcük etmeden yine ona döndü, adamı elinden tuttu ve çekip götürdü.
Uzun süre orada arkalarından bakakaldım... Çok geçmeden gözlerimin önünde yitip gittiler.
Reklam