Ne zaman gerçekten evlat oluruz biliyor musunuz? Annemize annelik yaptığımız zaman. Yoksa ömrümüz ya annemizi yermekle ya da yüceltmekle geçiyor. Annelerin evlat sevgisi Allah'ın "Rahman ve Rahim" sıfatlarından beklendiği için evlat anne olmadan o mahiyeti ölçemiyor. Ya anne olunca anlıyor ya da anne olmamışsa annesine annelik yaptığı zaman. Bu hak meselesi değil, tam tamına adalet meselesidir. Hakkı ödenemez veya haksızlık varsa oraya adalet tecelli eder.
Bizden daha kötü durumda olanları görüp halimize şükretmek yerine, keşke şükre bir sebep aramadan şükretmeyi bilebilsek. Şükredebilmek bile şükür sebebi olsa. Keşke!.. Hali vakti bizden aşağı olanlara karşı ince bir kibir, samimi bir şükrün karşılığı olabilir mi?
Hani insan kendi karanlığını hep en karanlık sanır ya, bazen de öyle bir an gelir ki aydınlıkta göremediğini karanlıkta görmeye başlar, acziyeti onun iftiharı olur.