Nurhak
@nure62
Düşlerinde özgür dünya
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tahir Elçi'ye / Ceket
Yine her zamanki gibi
Sen gelmişsin ben varım
Sen susmuşsun ben yazarım
Konuş diyorum gülüyorsun
Aklım suyunu çekti diyorum
Susuyorsun
Biliyor musun diyorum
Ceket diyorum
Her şey sana ceket yakıştığı içindi
Beni dinle,
Susmadan dinle
Bak
Bir gün
En güzel ceketten alacağım
Gelirken içine bir gömlek,
Üstüne bir kravat
Her zamanki gibi
Seçim benden olacak
Ceketin rengi ne olsun diyorum
Susuyorsun
Bekliyorum gelmiyorsun
Ellerimde kasımpatılar,
Ben geliyorum
Geliyorum, gitmek bilmiyorum
Biliyor musun?
Susmalarından sonra
28’e bölündü bende günler
Fakat ben biliyorum
Her şey sana
Ceket yakıştığı içindi”
Sen benim kaç defa uykumu böldün?
Kaç gece uykusuz bıraktın beni?
Kaç şafak karşıladım seninle, sensiz?
Hesap ver.
Hesap ver, ayrılığın hesabını bileyim.
Çareyi kadehlerde arasam,
alıp başımı dağlara çıksam, bir daha hiç görmesem seni, gözlerine bir daha hiç
bakmasam, unutmaya yetecek mi?
Hesap ver.
Hesap ver,
nerede biter, nerede başlar yalnızlık?
Hesap ver,
neden sana kavuşmanın bir adı da ayrılık?
Hesap ver...
İlerleyen aydınlığın içindeyim
Ellerim iştahlı, dünya güzel.
Gözlerim doyamıyor ağaçlara
Ağaçlar öyle ümitli, öyle yeşil.
Güneşli bir yol gidiyor dutlukların arkasından
Mapushane revirinde penceredeyim.
Duymuyorum ilaçların kokusunu,
Bir yerlerde karanfiller açmış olacak.
İşte böyle Laz İsmail,
mesele esir düşmekte değil,
teslim olmamakta bütün mesele!
Nazım HİKMET - 1948