Bağırmak, çocuğun duygusal belleğinde korkuyla eşleşen bir otorite inşa ederken; bağırmadan sınır koymak, çocuğun içselleştirdiği ve zamanla kendine mal ettiği bir iç otorite oluşturur.
...Sınır koyan ama sevgisini de gösteren ebeveyn, güvenli bağlanmanın temelini atar.
...
Dolayısıyla sınır koymak kötü ebeveyn olmanın kanıtı değil, bilakis gelişimsel rehberliğin zorunlu unsurudur.
...
Formül şudur: koşulsuz sevgi+gerekçesi açıklanan sınır=güvenli, esnek ve sorumlu çocuk
...İhlal edilen her sınır, ardında kaos,güvensizlik ve çatışma bırakır.......Sınır, barışı korumanın, düzeni sağlamanın ve varlığı sürdürmenin en temel koşuludur.