17. Ve cinlerden, insanlardan ve kuşlardan oluşan ordusu Süleyman'ın huzurunda toplanmış ve düzenli gruplar halinde yola koyulmuşlardı.
18. Derken, Karınca Vadisine geldiklerinde, bir karınca "Ey karıncalar!" diye seslendi, "Derhal yuvalarınıza girin ki, Süleyman ve askerleri farkında olmayarak sizi çiğnemesinler!"
19. Süleyman karıncanın sözüne gülümsedi ve "Ey Rabb'im!" diye yalvardı, "Gönlüme öyle duygular ilham et ki, bana ve ana babama bahşettiğin nimetler için şükreden bir kul olayım ve dâimâ senin hoşnut olacağın güzel ve yararlı işler yapayım ve rahmetin sayesinde beni tertemiz kullarının arasına kat."
- Neml Sûresi -