Nedir şu insanın sevmek varken ısrarla kaçışı? Akıl sır erdirmez, sorsa mantıklı bir cevap almazdı. Sınırları aşabilecek güçteki yüreğimiz kendini küçümsercesine parmaklıklar ardında kalmayı hoş görerek olduğu yerde sayardı.
“Ne yaşadık da hayat zor diyoruz? Hangi yüzle? Bu çocuklar savaşa maruz kaldı. Mülteci oldular, sınırlarda süründüler. Denizde boğuldular, karada nefes alamadılar. Gökyüzünde düşman, toprak üstünde düşman. Hep bir anlayışsızlık, savurganlık, dışlanma. Destek olan yalnızca gömüldükleri toprak.”