Drusilla kamyonetin arka tarafında dikildi. “Pekâlâ millet,” dedi. “Beni utandırmamaya çalışın.”
Maysilee son kez ona cevap yapıştırdı. “Sanki bu konuda bize ihtiyacın varmış gibi.”
Kızıl Kraliçe bu kitabın asıl sorunu bence karakterleri ve aralarındaki dinamikti, ana çiftin içinde bulunduğu ilişkinin romantize edilmesinden çok rahatsız olmuştum ve ana kadın karakter çok katlanılmazdı, bunun dışında kitabı hafızamdan sildiğim için tam hatırlayamıyor olsam da böyle bir konu için çok yetersiz bi kitaptı, konusu aşırı güzeldi ama sadece güzeldi, karakterlerin içindeki çarpık ilişkilerden çok konuya odaklanılmasını isterdim potansiyeli çok harcanmış bir kitaptı
Ateşin Vaadi bu kitabın tamamını okumadım ama sonlara doğru yarım bıraktım yani hakimim çoğu şeye, bu kitabın konusu yine kızıl kraliçe gibi çok güzeldi, ama bunun da harcandığını düşünüyorum çünkü romantizm çok ağırlıktaydı (tabiki bazı kitaplarda romantizm daha ön planda olur çünkü türü böyledir ama bu kitapta bence konunun çok önüne geçiyordu ve konu harcanıyordu) bunun dışında kitapta biz sadece ana karakterlere odaklanıyorduk, aslında diğer karakterlere de odaklansaydı çok güzel bir kitap olabilirdi fakat biz sadece ana çifti okuyorduk ve yan karakterler sadece varlardı asla ağırlık verilmiyordu ve üzerlerine düşülmüyordu, çok basit karakterler olarak orada kalmışlardı
Bazen her şey ne kadar güzel ve biz onları nasıl da mahvediyoruz diye ağlardı. Çünkü dünya bu kadar korkunç bir yer olmak zorunda değildi. Bu dünyanın değil, insanların suçuydu.
Effie alçak sesle, “Bazı evlilikler hiç gerçekleşmemeli,” dedi.
“Drusilla ve Magno evli miydi?” diye sordum, duyduğuma inanamayarak.
“Hâlâ öyleler, teknik olarak,” dedi Plutarch.