Karşımda tuttuğunu koparan bir adam değil, kendini sevdirmek, büyüklerin gözüne girmek için maharetlerini sergilemeye uğraşan telaşlı bir çocuk görüp kederlenirdim.Demek ki kimse o eski çocuğa hiçbir şey yapmasa bile yine de sevileceğini söylememişti. Demek ki onun sevgiyi hep hak etmesi gerekmişti.
Bazıları, başkalarının acısına uzaktan bakıp kederlenmekle iyi insan olunabileceğini sanıyor. Hatta sadece kendi iyiliğinin altını çizebilmek için üzüntüsünü ele güne duyurmaya çalışıyor. Oysa şunu iyice öğrendim ki, vicdandan en çok söz edenler, sadece başkalarının kurbanlarına üzülen katiller.