Ona göre Yahudi sorunu ne iktisadi ne sosyal ne de dinsel bir sorundu, mesele tamamıyla ulusaldı. Bu saptamaların rasyonel bir sonucu olarak da çözümün Yahudilerin diaspora olmaktan çıkıp egemenliklerini ve kendi devletlerini inşa edecekleri bir vatan edinmeleri ile mümkün olduğunu iddia etmişti.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Siyasi Siyonizmin kurucusu ve Yahudi devletinin öncüsü Theodor Herzl (1860-1904) Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun başkenti Viyana'da gazeteci ve oyun yazarı olarak hayatını sürdürmekte olan bir Macar Yahudisiydi. Başlangıçta Yahudilik ve Yahudi meselesine ilişkin belirgin bir ilgisi olmayan, asimile olmuş bir bireydi. Herzl Yahudi sorununa olan alakasını 1890'ların başına damgasını vuran Dreyfus Olayı'nı ve bu olayı izleyen tehlikeli antisemitik yükselişi Viyana'da çıkan günlük bir gazetenin Paris muhabiri olarak takip ederken edinmişti.
"Siyonizm" kavramı ilk kez 1885 yılında, Viyanalı Yahudi yazar Nathan Birnbaum tarafından, Kudüs kentinin Eski Ahit'teki isimlerinden biri olan Siyon'dan türetilerek kullanılmıştı. Siyonizm esasında iki temel gerçekten kaynaklanan Yahudi sorununa cevap niteliği taşımaktaydı. Bunlardan ilki Yahudilerin dünyanın pek çok yerine dağılmış olmaları, diğeri ise Yahudilerin yaşamakta oldukları ülkelerde azınlık olarak var olmalarıydı. Siyonizm, bu sıradışı var oluş durumunu ve başkalarına bağımlılığı sona erdirip kutsal topraklarda Yahudi nüfus çoğunluğunu oluşturarak, Yahudiler için siyasi bağımsızlığı ve devleti tesis etmeyi hedefleyen bir çözüm olarak ortaya çıkmıştır.
Livnat'ın eğitim bakanı olduktan sonra yaptığı ilk işlerden biri, ortaöğretim tarih kitaplarının yeni tarihçilerin etkisine dair tüm izlerden arındırılarak yeniden yazılması emrini vermek olmuştu. Resmi anlamda başlatılmış böylesi saldırılara ek olarak, yeni tarih yaklaşımının itibarını ve ona yönelik ilgiyi zayıflatan iki de olay yaşanmıştı.
Bunlardan ilki, Teddy Katz olayı; diğeri ise Benny Morris'in İsrail-Filistin anlaşmazlığı konusundaki yaklaşımını radikal bir biçimde değistirmesiydi. Teddy Katz 1998'de Hayfa Üniversitesi'ne Alexandroni Birliği'nin Mayıs 1948 sonlarında, Hayfa'ya otuz kilometre uzaklıktaki Arap köyü Tantura'da düzenlediği katliamla ilgili bir yüksek lisans tezini sunmustu. Katz'ın, Tantura'lı iki yüzden fazla köylünün köy teslim olduktan sonra vurulduğuna ilişkin bulgusu, Ocak 2000'de İsrail basınında yer almıstı. Bu durum bir fırtına koparmıs, Alexandroni Birliği'nin emekli üyeleri Katz'a karşı hakaret davası açmıştı.
Yargılamalar, Teddy Katz imzasıyla yayınlanan şu açıklama ile sona ermişti: "Kanıtları tekrar tekrar gözden geçirdikten sonra Alexandroni Birliği'nin veya savaşmakta olan herhangi başka bir Yahudi biriminin Tantura köyü halkını teslim olmalarının ardından öldürdüğü iddiasına dayanak oluşturan herhangi bir sey olmadığı konusu benim için şu an şüpheye yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşmuştur." Katz daha sonra açıklama ve ifadesini geri almıs, ancak mahkeme bu ifadeyi geri çekmesini engelleyerek, aleyhinde karar vermistir. Mahkeme Hayfa Üniversitesi'nden akademik uzmanlarca bir iç soruşturma yürütülmesi isteminde bulunmuştu. Soruşturma, yüksek lisans tezinde, özellikle görüşme kayıtlarının çözümü konusunda ciddi mesleki kusurlar saptamış ve sonuç olarak Katz'ın yüksek lisans derecesi iptal edilmişti.
Ariel Saron Şubat 2001'de başbakan secilerek Likud önderliğindeki hükümeti kurmak üzere harekete geçmişti. Seçimlerden altı ay önce kendisine eğitim sisteminde ne gibi değişiklikler gerektiği sorulduğunda, şu cevabı vermişti: "Öğrencilerin İsrail halkının ve İsrail diyarının tarihini öğrenmelerini istiyorum... Çocuklara Yahudi-Siyonist değerleri öğretilmelidir, 'yeni tarihciler değil." Bu cevabın altında yatan ülkenin muhafazakârlarının üzerinde fikir birliği ettiği şey, yeni tarihçilerin vatanperverlik duygularını ve gençlerin davalarında haklı olduklarına dair inançlarını zayıflattığı kanısıydı. Şaron'un amacı yeni tarihçilerin etkisini yok ederek, eğitim sisteminde geleneksel değerleri yeniden ağırlıklı hale getirmekti.