Roman, İlya İlyiç Oblomov adlı Rus asilzadesinin yatağında uzandığı uzun bir sabahla başlar. Daha ilk sayfalarda onun hayat karşısındaki hâli anlaşılır:
Ev dağınıktır, mektuplar birikmiştir,
İyi akşamlar :)Alıntı
Uyuşukluğun çözüm olması ilginç bir yaklaşım :)))
Gerçi zaman zaman daha başka kaygıları da olurdu, fakat Oblomovka halkı bunları çok defa kahramanca bir uyuşuklukla karşılarlardı; dertler, başları üzerinde biraz dolaştıktan sonra, tıpkı bir duvarda konacak yer bulamayan, boşuna kanat çarptıktan sonra uzaklaşan kuşlar gibi uçup giderlerdi.
Oblomovka halkı mı yoksa biz mi ?
Gidenlerin yerini gelenler tutar, çocuklar büyür, nişanlanır, evlenir, kendilerine benzeyen çocukları olur ve böylece hayat hep aynı minval üzerine sürer gider ve hiç farkına varılmadan mezarın tam yanı başında biterdi.
Don Kişot’un Yel Değirmenleri ve Oblomov’un Kanepe Tozu
Savaşın Yorgunluğu ve Teslimiyetin Hazzı: Roman Karakterlerinde İki Uç Bilgelik
Ah, insan ruhunun o kasvetli dehlizleri! Bu metin, neşeli bir şövalye masalı ya da keyifli bir uyku methiyesi
Huzuru düşünmemenin direncinde bulanlar OblomovlarAlıntı
Eskiden bir çocuğa hayatın ne olduğu erkenden anlatılmaz, yaşamanın çileli, çetin bir iş olduğu düşüncesi verilmezdi; çocuğu kitaplarla yor mazlardı. Çünkü kitaplar türlü sorunlar çıkarır, bunlar da insanın yüreğini, kafasını kemirir, hayatı kısaltırdı. Yaşama düzeni çoktan ve herkes için kurulmuş bitmişti; bu düzeni insana anası babası öğretirdi; onlar da bunu büyükbabalarından, büyükbabaları da büyükbabalarından hazır olarak almışlar, onu Vesta ateşi gibi hiç değiştirmeden, kutsallığına leke sürmeden korumaya ant içmişlerdi. İlya İlyiç'in babasının zamanında Oblomovka'da yapılan şeyler çok eskilerde neyse gene oydu, belki hala da odur.
Tasavvufta lüzumsuz bilgilerden arınmanın aslında gerekli olduğu,zihnin selameti esenliği açısından gereklidir.Belki de Oblomovlar gereksiz bilgilerin zararını görmüş ve buna göre hareket ediyorlardır.Ayrıca taklidîlik göze çarpıyor.Çünkü nesilden nesile sorgulamadan aktarım söz konusu.
Vesta ateşi gibi hiç değiştirmeden meteforu ise zamanın akışına direnci temsil ediyor.
Sonuç olarak durağan , muhafazakar , yeniliğe kapalı bir gelenek kutsanarak huzur aranıyor .