Beyinlerimizin doğal olarak travmayı ona tolerans geliştirmemizi sağlayacak biçimde anlamlandırmaya ve travmatik deneyimi zihinsel olarak tamamıyla çaresiz olduğumuz bir durumdan biraz kontrol sahibi olduğumuz bir duruma kaydırmaya çalışır.
Birçok post travmatik psikiyatrik semptomların, aslında travma anılarına karşı verilen ya disosiyatif ya da hiper uyarılma tepkileriyle ilişkili olduğunu anlamış bulunuyoruz.
Savaş ve kaç tepkisini veremeyen veya bunu etkin bir biçimde yerine getiremeyen bebeklerde ve küçük çocuklarda, aşırı stres yaratan unsurlara karşı disosiyatif bir tepki oluşması olağandır.