İnsanlar psikoterapiye, ideal kendilikleri ile gerçek kendilikler arasındaki farkın yarattığı acıyla başa çıkabilmek için gelir. Ama çoğunlukla bunun farkında da değiller.
Hayatımız üzerinde çok az söz sahibi olduğumuzu fark edip bunu kabullenebildiğimizde, yani çıtayı biraz daha aşağı çekebildiğimizde, belki akışı az, ama huzuru çok bir hayata ilk adımlarımızı atabiliriz sanırım.