Frankenstein

Frankenstein
Geceyarısı, karanlık bir bozkırda Işıklar içinde akan bir tren kadar yalnızım İçinde onca insan, içinde dünya... Ahmet Erhan
Son sözler söylendi. Ya da belki de hiç söylenmedi. Sadece sessizlik kaldı geriye. O derin, o sonsuz sessizlik.
Sayfa 28·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Çocukken ne heyecan verirdi o ses. Macera vaat ederdi, uzak diyarlar. Şimdi ise daha çok bir vedayı hatırlatıyor. Geçip giden zamanı. Kaybedilenleri. Geri gelmeyecek olanları. Her siren sesiyle biraz daha yaşlandığımı hissediyorum sanki. Biraz daha yalnızlaştığımı bu kalabalık şehirde.
Sayfa 23·Kitabı okudu
Alıntı
Hiçbir şey kalıcı değil. Ne yansıtan, ne de yansıyan.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Alıntı
Suskunluğu, kelimelerden daha çok şey anlatır bazen.
Sayfa 11·Kitabı okudu
Alıntı
Beton soğuk. Gölge derin. Ve ben yürüyorum bu labirentte, çıkışı olmayan bir yolda, Ayaklarımın altında ezilen kendi gölgemle konuşarak.
Sayfa 4·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam