İnsan elbette kendindeki iyi özellikleri bilmeli, bu özelliklere sıkıca sarılmalıdır. Ve tabii bununla kibirlenmemelidir. Mütevazı olmak büyük bir erdemdir. Kalbi korur, kararmasını önler. Ancak mütevazı olmanın da hududu olmalıdır. Şu sözle desteklemek yanlış olmaz: "Fazla tevazunun sonu vasat adamdan nasihat dinlemektir" (İbn i Haldun a ait olduğu söyleniyor).
Ben böyle iyi yaparım, şöyle doğruyum gibi sözler kibre sürükler. Gerçek olanı konuşuyorum gibi bir açıklama ise bunu meşrulaştırmaz.
Kişi bunları dillendirmek yerine Rabb'ine hamd etmelidir.