Pırıl pırıl, çok tatlı bir sabah ama ben biraz keyifsizim; kimseciklerin olmadığı kırlara doğru uzaklaşmak istiyorum.. Çünkü biliyorum: İnsanlar hep yaptıkları gibi bu aydınlık ışıl ışıl günü de kirletecekler.
... Uçsuz bucaksız bir boşlukta yüzüyor ruh ve yalnızca erişilmez yıldızların ışıdığı, yaşadığı boşluk okyanusunda tek bir iz bile bırakmadan eriyerek karanlıkta bir kibrit alevi gibi sönüyor. Yeryüzünde herşey silinip gitti... Yeryüzünde artık herşey gereksiz, ölü.
... Ama çanın her vuruşundan sonra son ses kırıntıları da diniyor, daha da büyüyen sessizlik, bir nehir gibi kırlarda dökülerek her şeyi içine alıyor, her şeyi kendiyle örtüyor...