Bazen dünyaya kafa tutacak kadar güçlü
Bazen nefes bile alamayacak kadar güçsüz
Dünya’nın dengesi mi bu yoksa benim dengesizliğim mi
İnsanların içinde parlayan bir tılsım gibiyken bazen kabuğuna çekilmiş bir ruh
Yalnızken mutlu ,kalabalıklarda çaresiz
Geliştikçe yalnız , bilmeyenlerin içinde kaldıkça suçlu
Beni benimle bıraksın dünya kimseden beklentisiz
Beni benimle bıraksın dünya kendi cevherimde çalkalanayım
Bazen işe yaramaz bazen iş bilen ama hepsini kendi için yapan ben olayım
Görmeyin beni zaten duymuyorsunuz anlamıyorsunuz
Varlığım işine geldiğinizde baki sizin için
İçimdeki beni kirletmeyin
Temizliğimle kendime kalayım
Kirli dünyalarınızın içinde siz boyanın karalara
Ben beyaz kalayım
Uykusuz gecelerimin suçlusu olmayın
Beni kendi aydınlığımın içinde yalnız bırakın
Kalabileceğim kadar temiz
Olabileceğim en iyi insan olayım
Ben size , siz bana müdahil olmayın
Herkes kendi dünyasının kahramanı değil mi zaten
Siz kendi dünyanızda yaşayın ben kendi dünyamda yaşayım
Aynı göğün altında kimisi siyah kimisi gri kimisi beyaz boyalı ruhlarımızla kesişmesin yollarımız
Sizin yalnızlık en büyük korkunuzken
Benim en çok sevdiğim şeydir
Herkes kendi için biçtiği hayatın tadını çıkarsın
Kimse kimseye ellemesin bana ellemeyin
Beni benimle bırakın …