(…) büyüdüğümde başka bir şey olarak geri döndün bana. Şekilsiz ve adsız. Unutuş,kaygı ve bitmemiş hikayelerden oluşan çember. (…) bu kadar büyüyebileceğini hiç aklıma getirmezdim ama büyüdün işte. Senin nerede başladığının ve benim nerede bittiğimin, aramızdan hangimizin kim olduğunun ayrımını yapmak imkansız hale gelene dek etrafında gizli gizli dolaştın ve içime girdin.
‘Bütün hayatım. Tümünü seninle kaçırdığımı bir kez daha anlıyorum. Neredeyse tümünü. Bunu tekrar fark etmek her zaman öyle kötü ki. Ama aynı zamanda seni hep en çok o zaman seviyorum. Midemdeki marazi yumruk ile kalbime benzeyen bir şeyin zaman atlamalı çiçek aşısı şimdi el ele gidiyor. ‘ / Gidiyor mu???