Yunus Emre ÖKSÜZ
@oksuzyunusemre
3 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
kaybolmuş bir ruhun sızısı bu hissettiğim
karanlıktayım, gecenin üç çeyreği gibi aitsizim
parelenmiş umutlarım, çok acınası ve hala sensizim
göğsündeki acının manevisi
yanmış bir ağacın çıplaklığıyla karşındayım, dikilmişim
tek bir ışık hüzmesi dahi yok pencerenin ardında
o kadar yoksunumki nurundan
karanlıkta silüetini yaratmak ne de kolay
bir vücuda sığmayan bu hislerim, parçalanarak yüz tutmuş yayılmaya
ama hala herkesleşmiş gibiyim, nefret duyduğum bu hissiyatla
çokça uğraştım sesimi duyurmak için
kanlar içinde kaldı ağzım, dilim, tanıklık ettiğin her zerre içim
anlayabilmendi beni tek tesellim ki büyüktü ümidim
olmadı, ince ince sessizleştim, içerime doğru biriktim
en yalnız safhasındayken bu zifiri gecenin
bir "Ben" oldum "Sen"den mütevellit
şairimsin, şiirinim...
Yunus Emre Öksüz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Deli gibi sevmek
ben 3 yıl önce karımı kaybettim,
trafik kazasında,
tekrar evlenmek hiç içimden gelmedi.
deli gibi sevenin sevildiği olmak
o kadar zor bir şey ki
başka bir kadına aynı çileyi çektiremezdim.
burası bambaşka bir dünya,
bazen ayak uydurmakta zorlanıyorum.
"herkes zorlanır be koca adam" sesleri
monotonlaşan zamanın ta kendisi.
ama önemli olan görevini,
kayıtsız, şartsız yerine getirmek
deli gibi sevmek...
Yunus Emre Öksüz
gökyüzünün koyu mavi tonu
sessizliğin sükutunu bozduğu an
sana hasret bir çift göz
ağlamaktan bitap, yare hüzün
sesinin ince tınısını hissettiğim
ellerinin narinliği, vücudumda hislerin
yar dokunduğun her yerim
aşikardır sana hasret
dilinin her kıvrımından çıkan her söz
gönlümün derinlerinde ikametgah
kah seni kah sesini özlerim
acımın kabristan olduğu an, dar
artık gözlerine herkes bakıcak
artık güzelliğin her dilde konuşulacak
herkes için bir sen olacaksın
benden geçtiğin o ince vakitte
pencelerini başkalarına açacaksın
ve şimdi durmak isteyen bir hayat
yaşamaktan canı yanmış bir kalp
ağrısı, sızısı, sonu gelmeyen kabuslar
sen diye haykıran dudaklarım
artık sana da bana da küs
umut, umut ve artık umut ta yok...
Yunus Emre Öksüz
sen ve ben,
yerler ıslak, kardan beyaz
yer yer çamur ama
çoğunlukla yürünebilir
birkaç dükkanın
turuncu, kırmızımsı sıcaklığı
faytondan hallice arabalar
bir durak karşımızda
mavi, yeşil, kırmızı bir renk cümbüşünde
bir kız çocuğu, yanında belki annesi
her yerde ağaç ama yeşilini kaybetmiş
soğuk, kar lapaları tepesinde bir ağaç
karşısında büyük bir otel fazlaca odalı
üç yuvarlaktan sarımsı üç lamba
bir tezgah, bir satıcı
sıcak ve dumanı tüten irili kestane gibi
bir ya da iki müşteri yanında
üç beyaz atlı bir fayton ters istikamette
yaklaşınca çok daha büyükmüş odaları otelin
sen ve ben yine
koca bir meydanın göbeğinde buluşmuş
kırmızı, parlak bir ruj dudağında
kolun koluma dolanmış, yerler ıslak
bir fötr şapka
siyah benimki, kahverengi sende
sarı bir kaban giymiş, elinde eldiven
eteğin uzun, yerler ıslak
solunda ışığı sönük bir lamba daha
tam arkamızda koca beyaz bir inşaa
tepesinde elleri göğde heykeller
Sevgi, hasretle bağdaştırılmış bir kar tanesi olsaydı,
Öyle yalın, öyle güzel
Ve o yeryüzüne kavuşma hevesi,
Her şeye rağmen, her engele...
Buluşacak olmanın güzelliği sevdiğinle,
Eriyip, yok olmayı göze almışsan bir de,
O kavuşmanın kısacık bir anına bile değmez mi?
Değer ki, her kar tanesi inatla,
Sevdiğine kavuşmak için, o onca yolu tepecek
Kimi daha ilk anda, kimi biraz daha ötede,
Biliyorlar yok olacaklar.
Kimi ise sevdiğine kavuşmanın o eşsiz anını yaşayacak.
Aslında bir kar tanesi için uzun,
Ama güneş için çok kısa bir an olacak.
Ama kim bilebilir ki, ne bilebilirsin ki...
Belkide, belkide kar tutacak.
Yunus Emre Öksüz