Ey benim olmayacak duam,
Ben mektup yazmaktan hiç anlamam.
İçimde acırım seni. Neden mi? Yar'adan.
Günde 99 kez söylerim ismini. Sen de ihmal etme ibadetini. Belki böyle affeder bizi, Yar'atan.
Bazen insan yoruluyordu, paslı geçmişini bileyip kalbini kanatmaktan.
Küçük bir çocuğun yalın yaralarına üflüyordu sonradan gelmiş aklını.
Israrla soruşuma alınma, başka türlü çıkamam bu meraktan,
Sırf bu yüzden mi bıraktın bende; dikenli, beyaz bir gül dalını?
Gözlerinizde el var
Elinizde elim...
Ben bunları anlamayacak kadar küçük değilim.
Bana geleceğiniz yoksa sizin
Geleceğinizde mutluluklar dilerim.
Dünyanın bütün dillerinde "Amin!"