Adige Șeyma
@okurcat
Kitaplar ve kediler…
Gelip gelip de ifade edilemez olağandışı bir şeye dayandığımda susmak zorunda kalmak beni korkutuyor. Küçük bir dere gibi koşuyorum ve gide gide okyanusa kadar gidiyorum: Şırıltım okyanusun derinlerinde son buluyor. Okyanus ilerlemeksizin ve gerilemeksizin kendi içinde ileri geri salınır. Karaya sadece gürültüsünü ve su serpintilerini atar, dibi ise sessiz, hareketsizdir ve dibinde hafif gemiler ahmakça sürüklenirler. Kendimi daha nasıl ifade edeyim?
Reklam
Dünyadaki bütün kelepçeleri bir tek ölüm açmaz mı?
Dünya aldatılmış olmak istiyor.
İnsanlar sevdikleri zaman acır, acımak ise gücü öldürür.
Uçurumun kenarında duruyorum ve uçuruma sözler atıyorum, pek çok ağır söz ama sözlerim tek ses çıkarmadan düşüyor.
Reklam