mete
@okyanustabogulanadam
ölüp gideceğim bir gün. içimde söylemek istediğim ne varsa hepsi burda.
soru sormak için: https://1000kitap.com/gonderi/253294380
19 kütüphaneci puanı
276 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Reklam
vakitsiz bir anda çıktın karşıma. zamanın hükmü yoktu. savaş telaşıyla bulanmış yüzündeki kararlılıkla, unutulmaya yüz tutmuş ismimi aceleyle ceplerine doldurdun. sevmenin bile bir cephe olduğu o gün, sen bir an önce sevmeliydin beni. sanki bütün şarkılar söylenmeliydi bir an önce. bazı âşıklar birbirine veda etmeden, etmesin diye. hep kaybolacağım sanardım. ben seni beklerken, zamanın elleri cebimde üşüdü. geçerken dokunmuş gibisin kalbime. ellerin gözlerime değmeliydi. aşina olduğum ruhun, büründü yabancısı kaldığım karanlığıma. dileğim, yaklaştıktan sonra yönünü değiştiren bir yıldız gibi gökyüzünden teğet geçti. bir savaş başladı ve kalbim, hislerimin menzili sen tarafından, en zayıf yerinden vurgun yedi..
sevebilir misin kırsalımdan, düşerse gölgesi içinin en kırılgan yerine? hani şehirden uzakta, asfaltın sonuna geldiğinde başlar ya o sarı yol. toz kalkar, rüzgar susar. işte orası benim içim gibi. biraz yorgun, biraz eski. ben orada öğrendim beklemeyi. sabahın ilk ışığında uyanmayı değil sadece. bir çiçeğin açmasını, yağmurun toprağa düşmesini, gökyüzünün ağır ağır kararışını beklemeyi. ben kırsalımda gölgeleri bile sahiplenirim. gün batımında uzayan ağaçların gölgeleri gibi. ne kendisi parlar, ne de karanlığa ait olur. arada bir yerde, sessizce var olurlar. tıpkı benim gibi. ne tamamen ışık, ne de tam karanlık..
ve aslında gitmelisin de. hem de bir eylül ayında gitmelisin. şehrin gece lambalarında dans etmeli veda bakışların. korkularımla yüzüstü kala kalmalıyım öylece basık bir kenar mahalle kahvehanesinde. aşkınla demlenmiş sıcak bir çay içmeliyim. küfürler saçıp etrafa belalara bulaştırmalıyım ağrılı başımı. yokluğuna alışmamalıyım..
mete
@okyanustabogulanadam
·biliyorum, gideceksin. bir eylül ayında ve günün herhangi bir vakti gideceksin.'